دانشجوي واكسي ...!!

يك عقد كنان بي نظير ...

الف - مادر گرانقدر شهید ابن یامین رمضان نژاد فریدونکناری تعریف می کند: «همیشه آرزویم این بود که پسرم را داماد ببینم. وقتی جنازه ی ابن یامین را آوردند، گفتم سفره ی عقد بچینند. آن روز احساس کردم که حوریان بهشتی در اتاق عقد حضور دارند و برای پسرم که با یکی از آنها وصلت کرده از خوشحالی دف می زنند. زمانی که داشتم به دست و پای ابن یامین حنا می بستم انگار کسی به من گفت: حوریان، حنا را از دست و پای داماد می ربایند.»

                                                                                              

يك ثانيه غفلت ...

كاش مي شد  ...

مثل صفحات word

توي زندگي هم مي تونستيم 

contorol + z  داشته باشيم 

.

.

.

.

.

گاهي برگردوندن بعضي چيزهاي پاك شده خيلي سخته ...

قدمي براي پيشرفت

عده اي جمع شده ايم ...

از بچه هاي همين خاك كويري

قرار است دست به دست هم بدهيم

كاري بكنيم براي شهرمان

براي پيشرفت دختران و پسران اين آب و خاك

هر كه دوست دارد ما را ياري كند ... بسم الله

 

توضيح نوشت:

موسسه رهپويان دانش يا همان دانشجويان ويگل، دو سه سالي است كه شروع به كار كرده و هدف اصلي آن، ورود به مدارس دبيرستان و همراهي و همياري دانش آموزان - هم از لحاظ تحصيلي و هم پشتيباني روحي و رواني- در راه ورود به دوره تحصيلات عالي است.

اقدامات خوبي در گذشته انجام شده و بنده از آن روزي كه با اين موسسه آشنا شدم، خيلي دوست داشتم بتوانم در پيشبرد اين هدف مقدس، قدمي بردارم.

ما نه چشم داشت مالي داريم و نه توقع تشكر از جانب ديگران.

ما جمع شده ايم تا بلكه بتوانيم سهم كوچكي در رشد و تعالي تحصيلي، فكري و تربيتي خواهران و برادرانمان داشته باشيم.

از تمام عزيزان كه در اين زمينه احساس مي كنند، مي توانند با ايده هاي فكري و عملي خود ما را راهنمايي و كمك كنند درخواست مي كنم، نظرات و پيشنهادات خود را بيان فرمايند تا در اين راه پرفراز و نشيب، هدايت گر و پشتيبان ما باشند.

براي اطلاع بيشتر از فعاليت هاي موسسه به وبلاگ زير هم حتما سري بزنيد.

                                                http://vigoldaneshjo.blogfa.com

 

اين غروب سحر ندارد ؟؟؟

امروزه بهانه هاي زيادي وجود دارد تا شاد باشيم:

يك روز به بهانه عيد، يك روز به بهانه عروسي، يك روز به بهانه مهماني و ...

ساعاتي را سر خوشيم و فارغ از افكار پريشان اما ...

وقتي تمام شد بر مي گرديم به همان آدم غمگين و پر دغدغه اي كه در گوشه اي مي نشيند و فكر مي كند به آينده اي كه پيش روي اوست با هزاران ندانم ها ...

اين روزها آدم ها خيلي حال و روز خوشي ندارند : حتي با گرفتن يارانه ماهانه و آمدن بهار و تماشاي رقص شهره، حالشان خوب نمي شود.

و خنده هاي تلخي كه از گريه غم انگيز تر است.

اين روزها انصاف، ايمان، رحم و مروت،پاكي و يكرنگي، گم شده هاي اصلي وجود ما هستند.

ظاهر بيني، تهمت، دروغ، غيبت، چشم و هم چشمي، سرك كشيدن در زندگي مردم و قرباني كردن همه چيز به پاي منافع شخصي، نوزاد متولد جامعه ماست كه كم كم به كودكي زيبا تبديل شده است.

و اين كودك زيبا همه ما را شيفته خيالي خود كرده است ...

قرار نبود اين حال و روز ما باشد ...

خداياااا ...تو بگو چرا ؟؟؟